නිදහස් සිතුවිලි

 

 මෙහි සටහන් වන්නේ මෙම පිංතූරය දැකීමෙන් මගේ හිතේ මීට අවුරුදු 4කට පමණ පෙර පහල වූ අදහසක්. කවි පොත පෙරලන විට කිහිප වරක්ම බ්ලොග් එකේ පළ කරන්න හිතුනත්, අද තමයි අවස්ථාවක් උදා උනේ.

 

හා පැටියෝ එන්න යන්න

අපේ වෙහෙරේ නතර   වෙන්න

බුදු සාදුට මල්  පුදන්න

මතු සසරින් එතෙර වන්න

 

අනේ සාදු කොහොම එන්න ?

මගෙ අම්මා ගෙදර ඉන්න

බව දන්නවා බලා ඉන්න

හනික ඕනි ගෙදර යන්න

 

හා පැටියෝ මේ අහන්න

අපිත් එක්ක ඔයා එන්න

පුංචි සාදු කෙනෙක් වෙන්න

අම්මා ඒවි බණ අහන්න

 

අනේ සාදු කොහොම එන්න ?

ලෙය කිරිකර මටම දුන්න

අඳ අම්මට ගෙදර ඉන්න

ඉන්නේ මමයි පිහිට වෙන්න !!!

අපට මේ ජීවිත කාලය පුරාවටම විවිධාකාර මිනිසුන් හමුවේවි. සමහරුන් මග තොටදී නිමේෂයකට පමණක් වන අතර තවත් කෙනෙක් දින හෝ මාස ගණනකට පමණක් වේවි. එහෙත් බොහොම ස්වල්ප දෙනෙක් අප සිත් හී සදා නොමියෙන සටහන් තබනු ඇත. ඔවුන් අප අතර යම් දිනෙක නැති වුවත් සදා නොමියෙන ඒ මතකය එබව අමතක කරනු ඇත. ඒ ඇය මා සිත් හී තබා ගිය මතක සටහන සේය ……………

ඔබ මාගේ ප්‍රාණ සම මිතුරියයි……..

අප දෙදෙන හා එක්ව

කල කී හැම දේම

රැඳී තියෙවි මාහද  මා මියෙනතුරා ……………………

උපන් දින සැමරුමක් ලෙසින්

ඔබ මට තිළිණ කල

ඒ පුංචි ඔරලෝසුව

තවමත් මා මේසය මත

සිටී මා දෙසම බලා

නැත එහි දකින්නට වේලාවක්

එයද නිහඬය නිසොල්මන්ය

හරියටම ඒ ඔබ වාගේමය………………..

පටලාගෙන අතැගිලි

එකම දුම්රියේ එකම ආසනේ

අසුන්ගෙන අපි

අහස පොළොව ගැටලන්නට

තැතනු හැටි උදේ හවා

අද වාගෙයි තවමත් මට

මා ප්‍රිය ලබැඳි මිතුරිය………………..

ඔබ මාගේ ප්‍රාණ සම මිතුරියයි……..

සියලු දුක්ඛ දෝමනස්සයන් මාගේ

නිහඬව අසා දරා සිටියේ ඔබයි

පෑරුනු මා සිත සැමවිට

එකලස් කලේද ඔබමයි

එහෙත් ……….

රිදුනු ඔබ සිත සරි කරන්නට

හැකිවිනි දෝ මා හට

තවමත් සංකා දේ බිඳුනු මා සිත…………………….

පෙම් ලොවෙහි සවසක් පුරාවට

වූ කෙණෙහිලි කම් පැරදී

අපේ දිනුම නුදුරේම බව

මා හට පසක් කරන්නට

ඔබ ගත් වෙහෙසක තරම ?

ඒ එසේමැයි ……………..

අපි දිනුවෙමු.

ඔබත් මමත් ඔහුත්

අපමණ වූ ආසාවෙකින්

පුල පුලා බලා සිටි

එදවස උදාවිය …………

අසා ඇත්තෙමි

දෛවය සරදම් කරතැයි

මිනිසුන්ට ……….

එහෙත් මෙවන් වූ සරදමක් ?

මගේ මංගල ගමනේ

පුංචි මනාලිය වී මා

පතිකුල ගමනට සැරසෙන මොහොතේ

මා අභියසින් හිඳ සිනා සලන්නට සිටි

මා ප්‍රිය මිතුරිය……………

උදාවන විට එදවස

හැරදා ඔබ අප සැම

පිටව ගොස් සදහටම

සදිනක් සපිරෙතැයි

සිතුවෙම් ද? කිසි දිනෙක…………………

සිනා පිරුනු මුවින් සගවා ගත්,

හදවතේ නොපෙනෙනා තැනක රඳවා ගත්,

ඔබේ සිත් රිදුම් හට දැන් පියාපත් ලැබී ඇතැයි

සිතේ මා හට

පියාපත් ලද රහස්

සවනක් සවනක් කරා පියා සලමින්

රහස් නොරහස් කරතියි ද,

හැගේ මා හට

එයට කම් නැත මා ප්‍රිය ලබැඳිය,

ඔබට එයින් නොමැත හානියක්

සුවසේ සිටිනු මැන නොසිතා එපවත්………………

පුංචි අහිංසකාවිය ………………

තවමත් ඔබ මා ළගින් මේ මෙතැන

ඉන්නා සේ හැගේ නිරතුරු

සියල් කල්හී මා සිත් හී

එලෙසින් ම ඔබ රැඳී සිටීවි………………

මගේ කුස තුළ පෙරළි කරන්නේත්

ඒ ඔබදෝ හෝයි විටෙක

මා සිත් හී උපදී කුකුසක්

එ සිතුවිල්ලත් ගෙනෙනුයේ

අපමණ සතුටකි රිදුනු මසිතට

ඒ එසේම වී නම් ……………..

එක් වේවි ආදරණිය මව් දියණියන් ලෙසින්

යළි වරක් අප දෙදෙන පෙර සේම සෙනෙහසින්………………..

(ඔබ මාගේ ප්‍රාණ සම මිතුරියයි……..

එලෙසින් සිදුවූවත් නොවූවත්)

පසු වදන

මා හට සිටි මාගේ ප්‍රාණ සම මිතුරිය අපගෙන් වෙන්ව ගොස් අද දිනට පස් මසකි. දරුණු වකුගඩු රෝගී තත්ත්වයකින් වසරකට වඩා වැඩි කාලයක් පීඩා විඳි ඇය අපගෙන් සදහටම සමු ගත්තේ හරියටම මාගේ විවහ උත්සවයට දින 6ක් තිබියදීය. මා ජීවිතයේ ලද ශෝකජනකම සිදුවීම එය බව නොකිවමනාය.

අස්ථීර වූ ලෝකයේ අස්ථීරත්වය විතරක් ස්ථීරව පවතිව බව වටහා නොගෙන,

අන් හැම දේම විගසින් විනාශ වූවත් තමන්ට එය අදාල නොවන බව සිතාගෙන

සිටින ආදරණීය ඔබට හැකිනම් මෙන්න බේරන්න මේ ‍මෙරුවා !!!

අනේ පව් !

ඇති යාන්තම් දැන්වත් තේරුනා…

මොකද්ද ?

ඒක…

ඒක කිව්වේ ?

ඒක කිව්වේ, මං පව් කියන එක.

ඔයාට වැරදිලා…

ඇයි ?

ඔයාට නෙමෙයි පව් කිව්වේ…

එහෙනම් ?

අර මෙරුවාට.

මොනවා … මෙරුවාට ?

බලන්නකෝ ඒ සතා විදින දුක. තටු දෙකම වතුර බිංදුවේ ඇලිලා.

අනේ ! ඌව බේරන්නකෝ…

මට බැහැ !!!

බැහැ ?

ඔව් බැහැ තමයි.

එහෙනම් අයින් වෙන්න මං බේරන්නම්.

නැත්තම් ඉක්මනට ඌ මැරේවි.

මැරිද්දෙන් !

නපුරා !

අනේ ඇත්තට ඔයාට නම් පිස්සු. ඔයා බේරුවත් නැතත් තව මිනිත්තු පහක් හයක් ඇතුලත ඔය සතා අනිවාර්යයෙන් මැරෙනවා. මට දුක මෙච්චර වෙලා මං කියාපු ඒවා නෙමෙයි අහගෙන ඉදලා තියෙන්නේ, මැරෙන්න දගලන මෙරුවෙක් ගැන හිත හිතා ඉදලා.

අනේ පව් !

මෙරුවා ද ?

නෑ … ඔයා !!!

ඵලක් නැති සඳ කඳුළු මොකටද -  ගලක් දියවෙන තරම් හෙලුවට

ඒත් ඉකි ලයි පාළු වූ සිත         – ඔබත් නැති සඳ සඳක් කෝ මට

ඇයි ද හිමි සඳ වෙන්ව මෙලෙසින -     ඔබට මා කළ වරද කිව මැන

බැන්ද පෙම් සිත බිඳුනු විගසින     – නොකියා එපවත් කිම් ද නිහඩව

මව්ගේ වදනින් පිය සෙනෙහසින් – සසල නොවනා කෙනෙක් නොව ඔබ

එබස් තෙපලූ ලෙසම දෙනු මැන  –        අහිමි විජිතයෙන් යන්න අවසර

වියෝ තැවුලෙන් නැගෙන දෙනෙතට – කඳුල සැප යයි සිතේ මා හට

ඔබ එතැයි මග නෙත් යොමා සිට – අපමණයි දුක දවන හදවත

නැති නමුදු සැනසෙන්න අද දින – ඇමතුවා ඔබ නිරතුරු පෙර දින

එයම ළකුණකි දුන්න අවසර – ඔබේ හදවතින් යන්න ඉවතට

හිරුට වැරදී නැගෙයි අවරින් – සඳුට වැරදී නැගෙයි උදයෙන්

එහෙත් අප පෙම බිඳී නොම යෙයි – හිරුද සඳුද අද මටම සිනාසෙයි

නොමදී කරදර තව තව ඔබ හට – සිතුවා ඔබගෙන් සමුගෙන යන්නට

ඔබ පෙම අචලව මෙතෙක් තුරාවට – පිදු බව දන්නෙමි ඒකයි දුක මට

අසන අසන පැනයට ඔබ ගොළු වී -සිටිනා අයුරට විලසින් ලතැ වී

දැනුනා මා හට ඇති යුරු නිම වී – අප දෙදෙනා සිටි කාලය ලංවී

සදාකාලික වියෝ තැවුලෙන්

සයුරු කුමරිය ගැයූ ගීතය

හදේ ගාඹුරු ම තැනට ලංවී

මකාලයි මගේ තනිය නොතනිය

ආව දුර මග ඇයත් සමගින්

වෙරළ දුටු දා දුකින් නිම විය

කියන්නෙමි මා හැමට ලංවී

හදේ ගැයෙනා ඇගේ ගීතය